تلاش برانکو و طارمی برای اثبات یک انگاره غلط/ پنالتی زن نیستی برادر


چهارشنبه ۳ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۱:۲۷ ۰ ۱۳۳
متافوتبال - باز هم لیگ قهرمانان آسیا،باز هم تقابل با نماینده قطر و باز هم یک ضربه پنالتی از دست رفته توسط مهدی طارمی.

باز هم لیگ قهرمانان آسیا،باز هم تقابل با نماینده قطر و باز هم یک ضربه پنالتی از دست رفته توسط مهدی طارمی. مهم نیست چیپ بزند بالای دروازه یا محکم به سمت راست و چپ. در هر دو صورت در بازی های مهم و سرنوشت ساز او از روی نقطه پنالتی راه دروازه را نمی داند. یک بار پرسپولیس تا آستانه حذف از آسیا بخاطر این نوع از پنالتی زدن ناشیانه اش پیش رفت و حالا بار دوم باز هم بوی حذف می آید. همین یک ماه قبل بود که برانکو صریحا گفت؛ تا من هستم طارمی پنالتی نمی زند اما دو پنالتی بی اهمیت مقابل ماشین سازی و ذوب آهن را تبدیل به گل کرد تا برانکو اینچنین عقب نشینی کند.
ولی طارمی که در همان آغاز نیمه دوم، مقابل دروازه خالی لخویا سایه توپ را زد نشان داد روزش برای گلزنی نیست.روحیه اش را ندارد و آنطور نیست که باید. پس چرا برانکو این بار از روی نیمکت بلند نشد و داد نزد پنالتی را یک نفر دیگر بزند؟ مهم نیست سید جلال یا هر فرد دیگری پشت توپ می ایستاد و اصلا توپ را هم خراب می کرد. مهم این بود که طارمی برای پنجمین بار پنالتی خراب نکند.وقتی هواداران نسبت به او در بازی های حساس یک ذهنیت منفی پیدا کردند چرا سرمربی تیم به راحتی روی نیمکت نشست تا برای چندمین بار متوالی به او اعتماد کند؟ در بازی های غیر حساس و در بازی هایی که پرسپولیس با چند گل پیش است می شود با خیال آسوده به طارمی اعتماد کرد و اطمینان داشت که او با هنرنمایی توپ را به تور دروازه می چسباند اما مسئله مهمی که برانکو بعد از دو فصل و نیم متوجه آن نشد، به روحیه خاص این مهاجم بوشهری مربوط می شود.
پنالتی زن لازم نیست حتما چارچوب شناس و گلزن مادرزاد باشد. طارمی از لحاظ فنی در سطح بسیار بالایی است  از این رو در تمرینات قادر است بیشتر از هر بازیکن دیگری توپش را درون دروازه جا دهد. علت یک چیز است؛ در تمرین هیچ فشاری روی او نیست و او با تکنیک اینکه با کجای پا و با چه نیرویی به توپ ضربه بزند، قادر است دروازه را باز کند ان هم 20 بار متوالی. به عنوان فردی که زدن پنالتی در تمریناتش را دیدم گواهی می دهم حق با برانکوست. او دقیقا دورترین نقطه دروازه را نشانه می رود و با سرعتی که  احتمال مهارش تقریبا نزدیک به یکی دو درصد است، دروازه را باز می کند. محکم و درست به دورترین نقطه ممکن. اگر هم قرار به زدن چیپ باشد باز هم هنرمندانه به گونه ای گلر را فریب می دهد که اگر در زمین تمرین قرمزها نباشید و این نوع زدن ضربات را نبیینید متوجه نبوغش نخواهید شد. اما در روز مسابقه، در حساس ترین لحظه ممکن همه این هنرهای تکنیکی تنها 50 درصد موضوع است. قسمت دیگر به استرس و فشاری که روی بازیکن است مربوط می شود. علی انصاریان یکی از معدود بازیکنان تاریخ پرسپولیس بود که تقریبا همه ضربات پنالتی را به گونه ای هنرمندانه مبدل به گل کرد. محکم و سریع به منتهی علیه طرفین دروازه. حتی اولیور کان هم یک بار تسلیم او شد. چه کسی می تواند بگوید انصاریان و یا حتی بهروز رهبری فرد از لحاظ تکنیکی و حتی همین زدن ضربه پنالتی بهتر از طارمی بودند؟ اما آن چیزی که آنها داشتند و طارمی نداشت به آرامش درون شان مربوط می شد. همانطورکه طارمی در تمرین با خیال صد در صد جمع و آرام ضرباتش را به گل مبدل می کند آنها درون زمین مسابقه و چشم میلیون ها بیننده این کار را می کردند. 
این برای چندمین بار و قطعا آخرین مرتبه بود که برانکو فریب آرامش طارمی درون تمرینات را خورد. او مهمترین بازیکن پرسپولیس است که در طول دو سال گذشته با بیشترین تعداد گل در لیگ و آسیا، موجب سرافزاری پرسپولیس شد. اگر طارمی و 18 گلش در لیگ شانزدهم نبود چه کسی با اطمینان از قهرمانی زودهنگام و آسان شاگردان برانکو حرف می زد؟ پرسپولیس در اسیا صعود کرد باز هم به واسطه گل های طارمی در دور گروهی بود. 
اما او دو پنالتی سرنوشت ساز مقابل الریان و لخویا را از دست داد. بار نخست با سه گلی که به الوحده زد، مانع حذف پرسپولیس شد اما حالا باز هم قرمزها در آستانه حذف هستند و اگر طارمی در دوحه این پنالتی را تلافی نکند شاید سنگین ترین تاوان را پس بدهد برای آخرین پنالتی ای که با پیراهن پرسپولیس از دست داد.
حتی در صورت شکست پرسپولیس در دوحه بیش از آنکه طارمی و این پنالتی از دست داده اش را مقصر بدانید، باید سهم بسیار بیشتر از این ناکامی  احتمالی را متوجه برانکو دانست. مردی که زیر حرفش زد و خام دو ضربه پنالتی بی ارزشی شد که طارمی بعد از مسجل شدن قهرمانی آنها را به ثمر رساند. 
بالای 5 مرتبه به برانکو ثابت شد در طول بازی و هنگام فشار، طارمی قادر به درست تصمیم گرفتن در زدن ضربه پنالتی نیست. حتی وقتی گلر لخویا تقریبا یک ثانیه زودتر به سمت چپش شیرجه رفت او آنقدر استرس داشت که نتوانست سرش را بالا بگیرد و مسیر ضربه اش را تغییر دهد. شاید با گلزنی طارمی در قطر باز هم او لباس منجی را بر تن کند اما اگر فصل بعد در پرسپولیس ماندنی شد، یادش بماند حتی اگر برانکو هم اصرار کرد او پشت هیچ ضربه ای نرود. پنالتی زدن به پر رویی و با تکنیک بودن نیست. روحیه ای را می خواهد که آقای گل فعلا آن را ندارد. حتی اگر در تمرینات مسی را هر روز شکست دهد. خدا به او همه چیز داده ، آنقدر که مستقیم از پادگان و لیگ یک می آید و در طول سه فصل، دو بار آقای گل لیگ برتر می شود. خدا به او این هنر را داده که از هیچ ترین موقعیت یک پنالتی بسازد مثل همان کاری را مقابل لخویا کرد. اما باور کن همان خدا تا به حال چندین مرتبه آرام و بلند در گوشت گفته؛ پنالتی زن نیستی برادر. این کار ساده را بسپار به دیگران و تو همان کار سخت تر را انجام بده.
ظلمی که طارمی به طارمی می کند هیچ ظالمی علیه مظلومی در مستطیل سبز روا نداشته و قطعا هم نخواهد داشت.باشد که یکی او را نجات دهد. یکی مثل برانکو با دستوری که از روی نیمکت صادر می کند و هنگام تعین زننده پنالتی  بلند و رسا ،طوری که کل ورزشگاه آن را بشوند، بگوید؛ مهدی نه.

 

 

شفقنا

 


برچسب ها

کانال خبری متافوتبال در تلگرام

کانال خبری متافوتبال در تلگرام

اشتراک گذاری این صفحه در شبکه های اجتماعی

نخستین کسی باشید که نظر می دهد!

نظر شما پس از بازبینی منتشر خواهد شد. تنها کاربران ثبت نام کرده می‌توانند نظرشان را بدون بازبینی منتشر نمایند.
آیا مطمئن هستید؟ آیا مطمئن هستید؟