یادداشت روز | گل‌محمدی حمله می‌کند درخشان پاسخ می‌دهد! / فوتبال كجاي اين دعواست؟

عبارات من نمی‌دانم، من اطلاع ندارم، من به اندازه كافی اطلاع ندارم، من مطمئن نيستم، من بايد سؤال كنم، من بايد فكر كنم، من شک دارم، من در اين باره مطالعه نكرده‌ام، من اين شخص را فقط يک بار ديده‌ام و نمی‌توانم در مورد او قضاوت كنم، من در مورد اين ‌فرد اطلاعات كافی ندارم، اجازه دهيد من در اين رابطه سكوت كنم، فردا پس از مطمئن شدن به شما خبر می‌دهم، هنوز اين مسئله برای من پخته و سنجيده نيست و مشابه اين عبارات در ادبيات عمومی ما بسيار ضعيف است.

تصور كنيد اگر بسياری از ما اين‌گونه با هم تعامل كنيم چقدر كار قوه قضائيه كم می‌شود. چقدر زندگی ما اخلاقی‌تر مي‌شود و از منظر توسعه‌يافتگی چقدر جامعه تخصصی‌تر می‌شود. در چنين شرايطی خبرنگار تلويزيون در مورد برنامه هسته‌ای، نظر راننده تاكسی را نخواهد پرسيد. اقتصاددانی كه يک مقاله پزشكی خوانده، خوددرمانی نمی‌كند و شيمی‌دانی كه هر روز روزنامه می‌خواند در مورد اقتصاد اظهار‌نظر نمی‌كند. نوشته‌ای كه در بالا خوانديد نوشته دكتر محمود سريع‌القلم، استاد علوم سياسی در دانشگاه شهيد بهشتی است.

اين فقط درد اجتماع نيست. درد فوتبال هم هست. البته فوتبال هم بخشی از اجتماع است. يحيی گل‌محمدی سرمربی تيم ذوب‌آهن به اظهارنظر در مورد پرسپوليس پرداخته و گفته رفاقت حميد درخشان با بازيكنان بسيار كم است. طبيعی بود كه حميد درخشان از خود واكنش نشان دهد و بگويد يحيی گل‌محمدی حرمت خود را نگه دارد. يحيي گل‌محمدی چه ضرورتی داشـت كـــه در مـــــــورد پرسپــــوليس صحبت كند؟

آيا يحيـــــــی در پرسپوليس است و از اوضاع و احوال اين تيم باخبر است كه به چنين اظهار‌نظر صريحی پرداخته؟ اگر در پرسپوليس است و از شرايط اين تيم باخبر كه بايد گفت اشتباه است چون پرداختن به پرسپوليس موجب غفلت از ذوب‌آهن خواهد شد... البته نه اينكه فقط يحيی اين‌گونه باشد. حميد درخشان وقتی در پرسپوليس نبود تيم علی دايی را به باد انتقاد می‌گرفت. حرف‌های او با نقد فنی تفاوت داشت. اصولاً نقد يعنی بيان معايب در كنار اشاره به محاسن اما ما در نقد فقط انتقاد می‌كنيم.

راستی فوتبال كجای اين دعواست؟ بيچاره فوتبال!